Zagrozenie pozarem

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na obniżeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na zysk przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej odnosi się go w kierunku transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może być inną forma. Najniższe oraz nieco skomplikowane modele zakładają się z zacisku uziemiającego i z przewodu. Bardziej zaawansowane i zwiększone technologicznie są wyposazone w zespół ochrony stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie stało w zdrowy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są stosowane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W rezultatu napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania może żyć wyjątkowo mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub rozliczanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W końcu prostego i nagłego związku z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie rozpoznawalny w stron iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może tworzyć zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co świadczy eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.