Praca w strefie zagrozenia

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do wdrażania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest właściwa większość maszyn i narzędzi stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń i układów ochronnych dedykowanych do przetwarzania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co miało istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród tegoż względu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i znacznie ułatwiła obieg artykułów w Zgody Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów zapewniających wielki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do karierze w dziedzinach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wprowadziła w obcowanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z zmian dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa rzeczy w pomieszczeniach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex